ၾကာပီ

[Thursday, March 27, 2008]

ၾကာဇံဟင္းခါး

5 comments

မေရးတာၾကာတဲ႕ ဘေလာက္ေလးကို အစားနဲ႕ ဖြင္႕ပြဲ ျပန္လုပ္လိုက္ပါတယ္။
မနက္ႏိုးလာလာခ်င္း ဒီေန႕ ငါဘာလုပ္စရာရွိလဲ အရင္မေတြးပဲ ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲျပီး ေလွ်ာက္ေမႊၾကည္႕ေတာ႕ ၾကာဇံ၀ယ္ထားတာေလး ရယ္ မႈိေျခာက္ပန္းေျခာက္ကေလးရယ္ ပဲျပားေျခာက္ရယ္ေတြ႕တာနဲ႕ ၾကက္သားသြား၀ယ္ျပီး ၾကာဇံဟင္းခါးခ်က္စားဖို႕ ျပင္လုိက္ပါတယ္။





လန္ဒန္က ဗမာမ်ားအတြက္ေတာ႕ ၾကာဇံဟင္းခါးဟာ လူမပင္ပန္းေစတဲ႕ ျမန္မာအစားအစာတစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ပါ၀င္တဲ႕ပစၥည္းလည္း နည္းျပီး ခ်က္ရတာလည္း လြယ္လို႕ပါ။

ကဲ အရင္ဆံုး ၾကက္တစ္ေကာင္ကို ခ်င္း၊ၾကက္သြန္ျဖဴ အျပားလိုက္ရိုက္ျပီး ထည္႕ျပဳတ္လိုက္မယ္။ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႕ကေတာ႕ နည္းနည္းစီေပါ႕။

ျပီးရင္ တဖက္က
မိႈေျခာက္ နည္းနည္းနဲ႕ (တရုတ္ဆိုင္ေတြမွာ အလြယ္တကူ၀ယ္လို႕ရပါတယ္)
ပဲျပားေျခာက္ကို ဇလံုတခုထဲမွာ ေရေႏြးပူပူနဲ႕ စိမ္ထားပါတယ္။
ၾကက္သြန္နီ၊ခ်င္း၊ၾကက္သြန္ျဖဴ နည္းနည္းစီကို စက္နဲ႕ေမႊထားပါတယ္။

ၾကက္သားႏူးေလာက္ရင္ ဆယ္ထားျပီး ေအးတဲ႕အခါ အသားေတြ ႏႊင္ထားပါတယ္။ အရိုးကို ၾကက္ျပဳတ္ရည္ထဲ ျပန္ထည္႕ပါတယ္။
ေမြႊထားတဲ႕ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊နီ၊ ဂ်င္းေတြကို ဆီသတ္ျပီး နႏြင္း၊ အေရာင္တင္ထည္႕ပါတယ္။ ဆီျပန္ျပီး ေမႊးလာရင္ ႏႊင္ထားတဲ႕ ၾကက္သားေတြ ထည္႕ေမႊပါတယ္။ တခါထဲ ဆား၊အခ်ိဳမႈန္႕၊ယိုးဒယားငံျပာရည္ထည္႕ပါတယ္။

ေမႊးလာရင္ ၾကက္ျပဳတ္ရည္ထဲကို လံုထားတဲ႕ ၾကက္သားေတြ ထည္႕ပါတယ္။ ျပီးရင္ေတာ႕ ေရစိမ္ထားတဲ႕ ပဲျပား၊ မိႈေျခာက္နဲ႕ ပဲၾကာဆံထည္႕ေမႊေပးလိုက္ေတာ႕ ၾကာဇံဟင္းခါးပူပူေလး ခပ္ေသာက္လို႕ရပါျပီ။ အေပါ႕အငန္ေတာ႕ လိုသေလာက္ထည္႕ေပါ႕။
အဲ ပံုထဲမွာေတာ႕ ငါးဖယ္တဗူးေတြ႕လို႕ေၾကာ္ျပီး ပါးပါလွီးထည္႕ထားေသးတယ္။

[Friday, June 1, 2007]

သားေလးတို႕ ကံၾကမၼာ-ဆရာ တင္မိုး

0 comments

ငါက ေအာင္လံကိုင္ေဆာင္ဖို႕
ႏွင္းေတာင္ေပၚကို အတက္...

ငါ႕သားက
အင္ဒိုနီးရွား ဆုမတၱရကၽြန္းဆြယ္
ေရလယ္သေဘၤာမွာ ပက္လက္
မ်က္ရည္စက္နဲ႕ ဆက္သြယ္ျပီး
ၾကီးက်ယ္တဲ႕ ရင္ထဲက ပဲ႕တင္သံ
အျပန္ျပန္ရိုက္ခတ္
မီဒန္ျမိဳ႕ေဆးရံု ကမ္းေျခအစပ္မွာ
အမွတ္တရ သျဂၤိဳဟ္ခဲ႕ရတယ္။

ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံ ထိုင္းဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက
ေခါင္းေလာင္းထုိးသံ
သားထံေရာက္ပါေစေသာ္။

ကြာလာတန္ကၽြန္းကို သေဘၤာကပ္
မတ္တပ္က လဲက်
အဖနဲ႕ မိသားစုကို စြန္႕ခြာျပီး
ေကာင္းရာသုဂတိ သြားေလသလား
ႏွင္းၾကားက ၀ိုး၀ါးမႈန္
ငါ႕လက္ေတြ တုန္လို႕
သားရုပ္ပံု မွန္းတဆဆနဲ႕
မ်က္ရည္ေတြ က်ခဲ႕ရတယ္။

သားတို႕လို လူငယ္မ်ား
ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႕
ရင္ကြဲနာက် အလုပ္လုပ္ေနရရွာတဲ႕
ျမန္မာလူငယ္ေတြရဲ႕ဘ၀
ရင္နာစရာ ေကာင္းလွတယ္။

အမိႏိုင္ငံက မပ်ိဳးေထာင္ႏိုင္ေလေတာ႕
မခိုင္မာ မေရရာတဲ႕ အနာဂတ္
သူမ်ားအရပ္မွာ ခိုကပ္ျပီး
ေျခနင္းဖတ္သဖြယ္ မ်က္ႏွာငယ္ရတဲ႕
ျမန္မာလူငယ္ကေလးေတြ
ေျပးစရာ ေျမမရွိရွာပါကလား။

သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာေတာ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္မွန္ရင္
ရွင္သန္ေအာင္ေရေလာင္း
ေက်ာင္းတတ္လိုက္ ခရီးထြက္လိုက္နဲ႕
မ်က္ႏွာေလးေတြ တရႊင္လန္းလန္း
လူငယ္ပန္းပြင္႕လိုက္ၾက။

ငါတို႕ႏိုင္ငံသား
လူငယ္မ်ားမွာေတာ႕
ေရရွား မိုးရွား ပညာတံခါးေတြပိတ္
မ်က္စိေတြပိတ္ နားေတြပိတ္
တိရိစၧာန္သဖြယ္
မ်က္ႏွာဆီးရြက္ေလာက္ငယ္လို႕
အရြယ္နဲ႕ မမွ်
ေသပန္းပြင္႕ၾကရရွာတယ္။

ကိုယ္႕ေမြးရပ္ ကိုယ္႕ႏိုင္ငံက
ဘူမိနက္သန္မဟုတ္ေလေတာ႕
သုသာန္ေျမေျပာင္းျပီး
ေကာင္းရာဘံု ျမန္းၾကေလေရာ႕သလားကြယ္။

(ျမန္မာနိုင္ငံသားလူငယ္မ်ား အားလံုးအတြက္ ရည္စူးဖြဲ႕ဆိုထားပါတယ္။)
ဆရာ တင္မိုး